تصديق ، أُولئِكَ سَوْفَ يُؤْتِيهِمْ أُجُورَهُمْ ايشانند كه دهيم ايشان را مزدهاى ايشان ، وَ كانَ اللَّهُ غَفُوراً رَحِيماً ( 152 ) و خداى آمرزگار است بخشاينده هميشه‌اى . يَسْئَلُكَ أَهْلُ الْكِتابِ ميخواهند اهل تورات از تو ، أَنْ تُنَزِّلَ عَلَيْهِمْ كه فرود آرى بايشان ، كِتاباً مِنَ السَّماءِ نامه‌اى از آسمان [ به زبان عربى ] ، فَقَدْ سَأَلُوا مُوسى خواستند از موسى پيش از تو ، أَكْبَرَ مِنْ ذلِكَ بزرگتر ازين [ كه از تو خواستند ] ، فَقالُوا وى را گفتند : أَرِنَا اللَّهَ جَهْرَةً خداى را با ما نماى آشكارا ، فَأَخَذَتْهُمُ الصَّاعِقَةُ تا ايشان را فرا گرفت بانگ كشنده ، « بظلمهم » به بيداد ايشان ، ثُمَّ اتَّخَذُوا الْعِجْلَ بعد از آن باز گوساله را [ بخدايى ] گرفتند ، مِنْ بَعْدِ ما جاءَتْهُمُ الْبَيِّناتُ پس آنكه با ايشان آمد نشانهاى روشن ، فَعَفَوْنا عَنْ ذلِكَ آن همه فرا گذاشتيم از ايشان ، وَ آتَيْنا مُوسى و موسى را داديم ، سُلْطاناً مُبِيناً ( 153 ) دسترسى و قوّتى آشكارا . وَ رَفَعْنا فَوْقَهُمُ الطُّورَ و بر سر ايشان طور باز داشتيم ، بِمِيثاقِهِمْ . واخواستن پيمان را [ از ايشان ] ، وَ قُلْنا لَهُمُ و ايشان را گفتيم : ادْخُلُوا الْبابَ سُجَّداً كه از باب [ حطّه ] در رويد پشتها خفته ، وَ قُلْنا لَهُمُ و ايشان را گفتيم : لا تَعْدُوا فِي السَّبْتِ كه از فرمان در مگذريد در روز شنبه ، وَ أَخَذْنا مِنْهُمْ و ستديم از ايشان ، مِيثاقاً غَلِيظاً ( 154 ) پيمانى محكم [ كه روز شنبه كسب نكنند ] . فَبِما نَقْضِهِمْ مِيثاقَهُمْ به آن شكستن ايشان پيمان را ، وَ كُفْرِهِمْ بِآياتِ اللَّهِ و كافر شدن ايشان را بسخنان خداى ، وَ قَتْلِهِمُ الْأَنْبِياءَ و كشتن ايشان پيغامبران را ، بِغَيْرِ حَقٍّ بناسزا ، وَ قَوْلِهِمْ قُلُوبُنا غُلْفٌ و گفتن ايشان كه دلهاى ما بسته است [ آن سخن كه مىگويى به آن نميرسد ] ، بَلْ طَبَعَ اللَّهُ عَلَيْها بِكُفْرِهِمْ بلكه مهر